تنها میدانم که باید نوشت
که نوشتن مرا آرام می کند
خدایا دیگر نمیدانم چه درست است!!
نمی دانم که آیا این هم باز امتحانی است از سویت ؟!
خدایا !! خدایا !!
نمی خواهم ............. دیگر نمی توانم .......
می دانم که تنها خود مقصرم ...........می دانم
خواهم ایستادمحکم در برابر ناملایمات
اگر خدایا تو را هم نداشتم ، آن وقت چه ؟
خدایا ، تو این زمونه همه به فکر خویشتنن
دیگر قلبها را نمی توان شناخت.......
محبتها ، عشق ها ، همه و همه خریدنی شدند ........
ای کاش
در آن دوران که عشق ها واقعی ، آدمها وفادار بودند
بدنیا می آمدم ...........
